نقش مدت زمان حضور، غلظت دی‌اکسیدکربن و رطوبت نسبی هوا بر احساس آسایش حرارتی نمازگزاران در مساجد معاصر ایلام

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسنده

گروه معماری، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران.

چکیده

از این رو، ایجاد محیطی با آسایش حرارتی مطلوب نه‌تنها بر رفاه نمازگزاران تأثیر می‌گذارد، بلکه به عنوان یک ضرورت در معماری و مدیریت فضاهای مذهبی به‌شمار می‌رود. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تجربی سطوح متغیرهای رطوبت (50 و 70 درصد)، مدت زمان حضور افراد (20، 40، 60 و 80 دقیقه) و میزان دی اکسید کربن (با تهویه مکانیکی(600 PPM) و بدون تهویه مکانیکی (1600 PPM)) بر احساس آسایش حرارتی نمازگزارن در فضای مساجد در اتاقک اقلیمی آزمایشگاهی است. این پژوهش با استفاده از آنالیز واریانس سه طرفه (ANOVA) بین گروهی طی بازه زمانی چهار ماهه (آذر تا اسفند ۱۴۰۳) با مشارکت 160 مرد در شهر ایلام انجام شد و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل گردید. نتایج تحلیل آماری این پژوهش نشان‌دهنده تأثیر معنادار عوامل محیطی بر احساس آسایش حرارتی نمازگزاران در فضای مساجد است. یافته‌ها حاکی از آن است که میزان رطوبت نسبی هوا به‌تنهایی تأثیر معناداری بر آسایش حرارتی دارد (F=42.899, p<0.05)، در حالی که میزان دی‌اکسید کربن نیز به صورت مستقل بر این شاخص تأثیرگذار بود (F=39.243, p<0.05). مدت زمان حضور نمازگزاران نیز به عنوان سومین عامل مؤثر شناسایی شد (F=54.189, p<0.05). نکته حائز اهمیت، اثر متقابل معنادار بین رطوبت نسبی هوا و میزان دی‌اکسید کربن بر آسایش حرارتی است (F=8.108, p<0.05). نتایج نشان داد، حفظ رطوبت در سطح بهینه ۵۰٪ و کنترل غلظت دی‌اکسید کربن در حد ۶۰۰ ppm، به عنوان دو عامل کلیدی، شرط لازم برای ایجاد محیطی مطلوب به ویژه در اقامت‌های طولانی‌مدت است.

کلیدواژه‌ها

مطالعات معماری ایران

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 25 اسفند 1404

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار