دانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Improving the Efficiency of Teaching Architectural Historyبهبود کارآیی شیوه آموزش تاریخ معماری524111850FAعلی محمدرنجبر کرمانیدانشگاه قمJournal Article20220126Presently, teaching history of Iranian and world architecture in universities is meant to introduce architectural products of the past. The contents and teaching methods employed do not make a clear relationship with the architectural practice of students. Although most of the courses in architectural schools are properly coordinated for teaching "architectural design", but there are two serious disadvantages: one, lack of attention to the "programming" phase, and the other, not taking advantage of architecture history to analyze valuable examples designed and built in the past. Both affect the future career of students. The present paper seeks to find: a suitable purpose and method for teaching architectural history; the benefits of studying Iranian and world architectural history; and ways to learn from past architecture for current students. This study employs logical reasoning with an analytic-interpretive approach. The hypothesis is that in architecture, "method of construction" is that which is linked with history, and "method of design" or "how space is organized" is that which goes beyond time. Despite all efforts to distance from architectural heritage, we can still learn valuable design lessons from the history of architecture. Analysis of spatial patterns and spatial organization models seen in architectural designs of the past can be used to instruct architectural design. The present study refers to an example of such patterns and then proposes a strategy for teaching architectural history to make it applicable for architecture design.آموزش تاریخ معماری ایران و جهان، امروزه در دانشکدههای معماری، هنوز با هدف شناخت بیشتر فرآوردههای معماری گذشته انجام میشود؛ و محتوا و روش تدریس آن، رابطۀ روشنی با معماری امروز و فردای دانشجویان نمییابد. با آنکه حجم بیشتر واحدهای درسی در آموزش معماری بهدرستی برای آموزش «طراحی معماری» سامان یافته است، دو کاستی جدی در آن دیده میشود: کمتوجهی به گام «برنامهریزی» برای طراحی، و بیتوجهی به چگونگی بهره بردن از درس تاریخ معماری برای طراحی کارکردهای مختلف معماری؛ که پیامد آن بر آیندۀ شغلی دانشجویان مؤثر است. این مقاله در پیتدوین هدف و روشی بسامان برای آموزش تاریخ معماری است؛ و اینکه بررسی پیشینه و گذشتۀ معماری ایران و جهان چه سودی در آموزش طراحی معماری دارد؟ و چگونه میتوان از معماری گذشته برای معماری امروز و آینده،درس آموخت و آموزش داد؟ این مقاله در شمار پژوهشهای استدلال منطقی با رویکرد تحلیلی تفسیری جای دارد. فرضیۀ مقاله این است که در معماری، آنچه زمان بر آن میگذرد و به تاریخ میپیوندد، «روش ساخت» است، و آنچه فراتر از زمان است، «روش طراحی» یا «چگونگی ساماندهی فضا»ست. گمان میرود با همۀ پافشاریهایی که بر فاصله گرفتن از گذشتۀ معماری میشود، هنوز هم نمونهها و درسهای ارزشمندی از طراحی را میتوان از تاریخ معماری آموخت. «الگوهای فضایی» و «الگوهای ساماندهی فضایی»، تجربههای طراحی گذشتگان هستند که تحلیل آنها در تدریس طراحی معماری به کار میآید. در این نوشته، ابتدا به نمونهای از چنین الگوهایی اشاره و سپس راهبردی برای تدریس تاریخ معماری ارائه میشود؛ بهگونهای که در راستای کاربردی کردن آن برای درس طراحی معماری باشد.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111850_04218a81d3c90b38d4d5f40139321ba9.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Reading the Urban Landscape of Ashraf al-BelÄd in the Safavid Period:
Investigating its Relation to the Safavid Garden Complexخوانش منظر شهر اشرف البلاد در دورۀ صفوی و نسبت آن با مجموعه باغهای صفوی2547111851FAسمیرامنصوری رودکلیدانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهانعیسیاسفنجاری کناریدانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهانهماایرانی بهبهانیدانشگاه تهرانJournal Article20220126One of the common trends in researching Persian gardens is assuming them as introverted phenomena, enclosed inside their walls and separated from their surrounding context. In this view, some important features of gardens are ignored. On the other hand, reconstructing the original image of gardens in the contemporary urban landscape gets harder every day due to rapid urban changes. This makes it necessary to study and preserve the historic urban landscapes and their constituent elements. Since urban structure in the Safavid period was directly influenced by gardens built in cities, especially royal gardens, this study focuses on identifying the relation of gardens and the city in Safavid Ashraf al-Belād. This paper aims to find out the quality of the connections between the gardens as the key elements of a historic urban landscape with other components. For this, the historical research approach was used for finding the hidden aspects of this connection. Data and documents were arranged according to the stages of the development of the city. Old and contemporary urban structures were then compared and analyzed based on documented morphological evidence. The results of this research show the structural connection between the royal gardens and the historic city, which has been faded over the years; some expressions of which include the status of these gardens in urban planning stages, urban networks, urban landscape hierarchy systems, and urban density. Based on these results, some qualities of this connection regarding the urban identity are revealed, without which both the values of the city and the heritage of the gardens would be lost.یکی از روشهای معمول در پژوهشهای باغهای ایرانی این است که باغها را پدیدهای درونگرا در نظر میگیرند محصور در دیوارهایش و جدا از بستری که آن را احاطه کرده است. با این دیدگاه، برخی از ویژگیهای مهم باغها نادیده گرفته میشوند. از سوی دیگر، تشخیص چهرۀ اصیل شهر در منظر امروزین شهرهای تاریخی بهدلیل تغییرات سریع شهری روزبهروز دشوارتر میشود. این امر ضرورت توجه به شناخت صحیح و حفاظت اصولی از منظر تاریخی این شهرها و عناصر تشکیلدهندۀ آنها را ایجاب میکند. از آنجا که ساختار شهر در دورۀ صفوی، بسیار تحتتأثیر باغها و بهخصوص باغهای شاهی بوده، پژوهش حاضر بر شناسایی روابط میان باغ و شهر در شهر اشرف البلاد صفوی متمرکز شده است. هدف این مقاله پی بردن به چگونگی کیفیات روابط و پیوندهای میان باغهای شاهی بهعنوان عناصر شاخص منظر شهری تاریخی شهر صفوی اشرف البلاد با سایر اجزای تشکیلدهندۀ آن است. برای این منظور، از روش مطالعات تاریخی که رویکردی کاربردی در بازیابی جنبههای پنهان این ارتباط است، بهره گرفته شده است. در این راستا پیگیری مرحلهبهمرحله، منطبق با مراحل شکلگیری شهر انجام شد. با دنبال کردن این رویکرد، ساختارهای شهری گذشته و حال بر اساس اطلاعات مبتنی بر شواهد مکتوب و ریختشناسانه، مورد مقایسه و تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج این پژوهش نمایانگر برخی از نمودهای ارتباط ساختاری میان باغهای شاهی و این شهر تاریخی است که در طول سالیان، کمرنگ شده است؛ از جمله جایگاه باغهای شاهی در مراحل طرحریزی شهر، در ساختار شبکۀ ارتباطی شهر، در تراکم شهری و در نظام سلسلهمراتبی حاکم بر منظر شهری. بر اساس این نتایج، کیفیاتی از پیوندهای میان باغ و شهر روشن میشود که معرف هویت شهر صفوی بودهاند و بدون آنها، هم ارزشهای شهر مخدوش میشود و هم میراث باغها ناگفته میماند.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111851_0a068052ab78160d9ca3888f8b82fe78.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Historical Monuments as an Architectural Design School:
Understanding the Connection of Contemporary Master Masons of Isfahan with the Historical Monuments of the Cityبناهای تاریخی بهمثابۀ مدرسۀ طراحی معماری: فهم رابطۀ استادکاران معمار معاصر اصفهان با بناهای تاریخی شهر4970111852FAهادیصفاییپوردانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20220126Despite the prominent role of traditional master masons of Iran in the creation of historical architecture, they have rarely been in the spotlight of historians. Limited information, therefore, is available today about their guild traditions, thoughts, techniques and skills, and their professional lives. In the contemporary era, with the development of the modern discipline of restoration, a new group of master masons emerged who are at the same time associated with the apprenticeship traditions in their guilds and families, and also work under the supervision of academic restorers and architects. Thus, with an “incomplete return”, these masters found a way back to historical monuments and work in traditional architecture workshops. This article examines the connection of contemporary master masons with historical monuments by the help of the Rezāyat family, one of the master-mason families of Isfahan. How these masters deal with historical monuments, the information they have in mind about monuments, and how they use this knowledge to design new works were investigated thoroughly. To answer these questions, the required information was collected by conducting semi-structured and open-ended interviews, oral history method, as well as observation and taking field notes about their works and design and construction methods they utilized. The collected data were analyzed by coding based on grounded theory. Accordingly, the connection of the master masons of the Rezāyat family with the historical monuments in Isfahan can be explained at five levels: coexistence, reading, memorizing, inspiration, and referencing (general and specific). The analysis of these qualities shows that historical monuments are critical resources in the schema of these masters. The masons of the Rezāyat family reside in a Seljuq-built, subjective-objective territory in Isfahan, centralized in the Joubareh neighborhood. They have observed historical elements since their childhood, and studied, remembered, and utilized them in their new endeavors like lessons learned in a "school of architectural design."معماران سنتی در معماری تاریخی ایران با وجود داشتن نقشی برجسته، بهندرت در کانون توجه مورخان بودهاند و از آنها یاد شده است. این امر موجب شده که امروزه اطلاعات بسیار محدودی از سنتها، اندیشهها، فنون، مهارتها و چگونگی زندگی حرفهای آنها در اختیار باشد. در دوران معاصر با شکلگیری مرمت مدرن، گروه جدیدی از استادکاران معمار ظاهر شدند که از یک سو با سنتهای استادیـ شاگردی در صنف و خانوادۀ خود پیوند داشتند و از سوی دیگر، زیر نظر مرمتگران دانشگاهی و مهندسان معمار کار میکردند. بدین ترتیب، این استادان با «رجعتی ناقص»، دوباره جایگاهی برای حضور در بناهای تاریخی و کار در کارگاههای معماری سنتی پیدا کردند. این مقاله با مراجعه به خانوادۀ رضایت، از استادکاران معمار اصفهانی، ارتباط آنها با بناهای تاریخی را بررسی میکند. برای یافتن پاسخ پرسشهایی نظیر اینکه این استادان چگونه با بناهای تاریخی مواجه میشوند، چه اطلاعاتی از بناهای تاریخی در ذهن دارند و چگونه از این اطلاعات در طراحی کارهای جدید استفاده میکنند، با انجام مصاحبههای نیمهساختاریافته و باز، روش تاریخ شفاهی و همچنین مشاهده و یادداشتبرداری میدانی از آثار و فرایندهای طراحی و اجرای این استادان، اطلاعات لازم گردآوری و با روش رمزگذاری و نظریۀ زمینهای تحلیل شده است. بر این اساس، رابطۀ استادکاران خانوادۀ رضایت با بناهای تاریخی در اصفهان در پنج مرتبۀ ارتباط با بنا شاملِ همزیستی، روخوانی، به خاطر سپردن، الهام و مرجعیت (عام و خاص) تبیین میشود. تحلیل این مقولهها نشان میدهد که بناهای تاریخی یکی از مراجع مهم در جهان طراحی این استادان هستند. استادکاران معمارِ خانوادۀ رضایت، به قلمرو ذهنیـ عینی از محلههای عصر سلجوقی شهر اصفهان، به مرکزیت محلۀ جوباره تعلق دارند که زندگی فردی و حرفهای آنها را در بر میگیرد. آنها این عناصر تاریخی را از کودکی نظاره کرده، خوانده، به خاطر سپرده و بهمثابۀ درسهایی از یک «مدرسۀ طراحی معماری»، دستمایۀ تجارب تازۀ خویش قرار دادهاند.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111852_63cb992a875eb8e69850d11ab9ac7298.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Typological Survey of Flat Wood Beam Ceilings in Historical Houses of Shirazشناسایی گونههای سقفهای تیر چوبی تخت در خانههای تاریخی شیراز7187111853FAمحمدحسنطالبیانپردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران0000-0002-9568-1819افسانهسلطانیدانشگاه آزاد اسلامی استان فارس، واحد سپیدانJournal Article20220126This research presents the traditional construction details of flat wood beam ceilings and a typology of such ceilings in Shiraz historical houses, as well as the spaces that each type is used in. In addition to the development of technical knowledge, this study would also contribute to the systematic conservation of historical buildings. Moreover, recognition of wood as a natural material and its harmony with other construction elements and materials in historical buildings, as well as its environmental sustainability is important. This typological research uses a qualitative case study methodology through direct field survey and drawing the details of the ceilings in case houses. The collected data is then compared and analyzed regarding construction details and the spaces where each type is used. The findings show two major types for flat wood beam ceilings in Shiraz historical houses: “exposed” and “dropped” ceilings. The first type has two sub-types: simple ceilings, which are mostly used in corridors and sometimes in rooms; and ceilings in which load-bearing beams boast outstanding decorations and are mainly used in the major mirror halls or the main room of the house. In the second type of ceilings, the underneath coverage can be of gypsum plaster, wooden lattices, or wood lining. The gypsum type is rarely decorated, and therefore is used in corridors. The decorative lattice or lining types are used in the main hall or the seh-dari and panj-dari rooms, and if simple, are used in other rooms of the house and sometimes in corridors.این پژوهش به دنبال شناخت جزئیات ساخت سنتی در سقفهای تیرپوش چوبی تخت و دستهبندی گونهشناسانۀ این سقفها در خانههای تاریخی شیراز و تشخیص فضاهایی است که هریک از گونهها در آن کاربرد دارد. دستیابی به این شناخت علاوه بر توسعۀ دانش فنی، مبنای قابل اتکایی نیز برای کمک به مرمت اصولیتر بناهای تاریخی ایجاد میکند. همچنین شناخت چوب و جزئیات اجرایی آن بهعنوان یک مصالح طبیعی مناسب بهلحاظ همخوانی با بقیۀ اجزا و مصالح در بناهای تاریخی، و همچنین پایداری زیستمحیطی آن دارای اهمیت است. این پژوهش گونهشناسانه، پژوهشی کیفی از نوع مطالعۀ موردی است که برای اولین بار از طریق برداشت میدانی مستقیم و ترسیم جزئیات سقف بناهای نمونهموردی انجام یافته و اطلاعات حاصل از نمونهها از دو جنبۀ جزئیات ساخت و همچنین فضاهای کاربرد آنها مقایسه و تحلیل شده است. در نهایت یافتههای این پژوهش، پوشش تیر چوبی تخت در سقفهای شیراز را بهلحاظ جزئیات ساخت به دو گونۀ کلی عریان یا با پوشش زیرین تقسیم میکند. گونۀ اول یعنی سقفهای عریان شامل دو گونه است: سقفهای ساده که بیشتر در راهروها و گاه در اتاقها استفاده میشوند و سقفهایی که در آنها تیر باربر، نقش تزیینی را هم ایفا میکند. گونۀ سقف باربر دارای تزیینات، از فاخرترین انواع سقف است و در تالار آینه یا اتاق اصلی خانه کاربرد دارد. در سقفهای گونۀ دوم، پوشش زیرین میتواند از گچ، مشبک چوبی، یا تختهکوبی چوبی باشد. گونه با پوشش گچ غالباً ساده بوده و در راهروها استفاده میشود و بهندرت تزیینات دارد. گونۀ چوبی مشبک یا تختهکوبی نیز چنانچه تزیینات داشته باشند، در تالارها و اتاقهای سه یا پنجدری استفاده شدهاند و نوع سادۀ آنها در اتاقهای دیگر خانه و گاهی در راهروها کاربرد دارد.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111853_944e13d122dbed5dbaf1ab7c40a3428e.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126GhadamgÄh-i Imam Ali; In Search of Ilkhanid TurbatkhÄneh of Kashanقدمگاه امام علی(ع)؛ در جستجوی تربتخانۀ ایلخانی کاشان89112111854FAمحمدمشهدی نوش آبادیدانشیار، دانشکدۀ ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشانحمیدرضاجیحانیدانشیار، دانشکدۀ معماری و هنر، دانشگاه کاشانJournal Article20220126In an article entitled "Un diptique de foundation en ceramique lustrée, Kašan 711/1312", Chahriyar Adle studied two pieces of luster circular tiles preserved in the Sèvres Ceramics Museum in Paris. According to the tiles inscriptions, they were made in connection with a Shiite monument in Kashan. One of the tiles with a prominent horseshoe-like edge is the narrator of a dream from 711 AH/1312 AD. According to the description of the mentioned dream, Imam Ali and Imam Mahdi came to Kashan on the way to India, where Imam Ali issued an order to build a turbatkhāneh, so those who cannot visit them visit that place. Despite the studies carried out, including reference to the turbatkhāneh's general location, the building itself and its exact location have not been identified yet. Therefore, these questions can be asked whether the mentioned pair of luster tiles refer to a specific building? And more importantly, if the building is identifiable, where is it located, and what are its characteristics? This article seeks to find the mentioned turbatkhāneh and clarify its main features. This study is based on a historical interpretive method in which the inscriptions' text is studied and interpreted. Related historical texts are reviewed, and a large area in the north of the city's historical barrier is examined to provide answers to questions. Also, an abandoned religious place's exact location is studied, and the remains of the mentioned place are compared with some examples to clarify the more accurate characteristics and the historical period of its construction. This study's findings show that a dome chamber in the north of Salehābād Cemetery, located outside Kashan's barrier, is the same building whose construction history is written on the desired luster tiles. The studies show the relationship between these two unique tiles and a small domed building in the north of Kashan's barrier in the Salehābād area; Where there was another building until 2018 called Ghadmagāh-i Ali. These two tiles have survived to tell a part of Kashan's cultural and artistic history and, of course, to clarify the role and position of a forgotten religious place in Kashan's Shiite culture.شهریار عدل در مقالهای با عنوان «یک جفت کاشی دوآتشۀ یادبود از کاشان مورخ سال 711ق»، دو قطعه کاشی زرینفام مدوّر محفوظ در موزۀ سِور پاریس را مطالعه کرده است که بنا بر متن کتیبۀ مندرج در کاشیها در ارتباط با یک بنای یادمانی شیعی در کاشان ساخته شدهاند. یکی از کاشیها که لبهای برجسته شبیه نعل اسب دارد، روایتگر رؤیایی از سال 711ق است. طبق شرح رؤیای یادشده، امام علی(ع) و امام مهدی(عج) در سر راه هند به کاشان آمدهاند و در آنجا امام علی(ع) دستور ساخت بنایی را صادر کرده است تا کسانی که نمیتوانند به دیدار ایشان بروند، آن بنا را زیارت کنند. با وجود بررسیهای صورتگرفته و از جمله اشاره به موقعیت کلی بنا، تاکنون خود بنا و جای دقیق آن شناسایی نشده است. لذا این پرسشها قابل طرح است که آیا جفت کاشی زرینفام یادشده به بنایی مشخص اشاره دارند؟ و مهمتر اینکه اگر بنای یادشده قابل شناسایی است، کجا واقع شده و چه خصوصیاتی دارد؟ این مقاله در پی یافتن بنای یادشده و روشن کردن خصوصیات اصلی آن است. این مطالعه بر اساس روش تفسیری تاریخی به انجام رسیده است. برای این منظور، متن کتیبهها و متون تاریخی مرتبط مطالعه و تفسیر میشوند؛ همچنین محدودهای وسیع در شمال غربی حصار تاریخی شهر بررسی میشود تا امکان پاسخ دادن به پرسشها فراهم شود. در ادامه، مکان دقیق بنایی در همان محدودۀ مطالعه و بقایای بنای یادشده با برخی نمونهها مقایسه میشود تا خصوصیات دقیقتر و دورۀ تاریخی ساخت آن روشن شود. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که بنای گنبدخانهای کوچک در شمال گورستان صالحآباد که در بیرون حصار کاشان قرار دارد، همان بنایی است که شرححال ساخت آن بر روی کاشی زرینفام مورد نظر نوشته شده است. مطالعات صورتگرفته نشاندهندۀ رابطۀ میان دو کاشی منحصربهفرد یادشده و بنای گنبددار کوچکی در شمال حصار کاشان در محدودۀ صالحآباد است؛ جایی که بنای دیگری تا سال 1397 با عنوان قدمگاه وجود داشته است. دو کاشی یادشده از گزند حوادث در امان ماندهاند تا بخشی از تاریخ فرهنگی و معماری کاشان را بازگو کنند و البته نقش و جایگاه محدودهای در شمال حصار تاریخی شهر را در فرهنگ شیعی کاشان برای ما روشن کنند.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111854_da2f8e26f1b174e6ca81ff6453a99325.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Quality of Soundscape in Sarâs of Tabriz Bazaar Based on Objective and Subjective Evaluationsتبیین کیفیت مناظر صوتی سراهای بازار تبریز بر اساس ارزیابیهای عینی و ذهنی113139111855FAعباسغفاریاستادیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریزمرتضیمیرغلامیدانشیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریزبیتاشفائیدانشجوی دکتری شهرسازی اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریزJournal Article20220126Soundscape is a new branch of urban studies that deals with the quality of the sound heard in addition to the quantities of sound. Soundscape is a mental and perceptual concept. Therefore, there are several characteristics involved in its quality that can be generally divided into two categories of objective and subjective components. Sound Pressure Level (SPL) is the most important objective component and is directly related to the sound loudness of sound and sonic comfort. The present study seeks to determine how the values of SPL and people's duration of exposure to sounds of Sarâs of Tabriz Bazaar affect the perceptual desirability of the soundscape of those spaces. The values of SPL have been measured in the old and middle Haj HosseinQoli and Mirza Mohammad Sarâs and the perceptual quality of those soundscapes has been evaluated from the sight of individuals. By analyzing the correlation and adaptation of the research findings with the upstream sciences, the effect of SPL, duration and reason for presence in Bazaar on the mental quality of the soundscape has been determined. The results indicate that all three studied Sarâs are objectively tranquil and sonic comfortable spaces. But longer the exposure time to sound of Bazaar increases the less sonic comfort and the desirability of the soundscape. Architectural cavities and wall materials cause low SPL values. But unwanted sounds that have a sudden onset and a relatively high volume can reduce the sonic comfort and have a detrimental effect on the quality of the soundscape. Therefore, it is necessary to consider a component called urban sound clarity in the study of soundscapes of tranquil urban spaces. This is especially important for people who have been exposed to a particular soundscape for a long time.منظر صوتی شاخهای جدید از مطالعات شهری است که در کنار کمیات صوت، به کیفیت صدای شنیدهشده نیز میپردازد. منظر صوتی مفهومی ذهنی و ادراکی است و از همین رو شاخصههای متعددی در کیفیت آن دخیل هستند که بهطور کلی به دو دسته مؤلفههای عینی و ذهنی تقسیم میشوند. تراز فشار صوت مهمترین مؤلفۀ عینی است و در ارتباط مستقیم با بلندی ادارکی صدا و آسایش صوتی در ارتباط قرار میگیرد. پژوهش حاضر در پی آن است که مشخص کند مقادیر تراز فشار صوت و همچنین مدتزمان مواجهه با صدای بازار در سراهای بازار تبریز به چه صورتی در مطلوبیت ادراکی مناظر صوتی آن فضاها اثرگذار هستند. مقادیر تراز فشار صوت در سه سرای حاج حسینقلی قدیم و میانی و میرزامحمد اندازهگیری شده و کیفیت ادارکی افراد حاضر در این فضاها از مناظر صوتی آنها ارزیابی شده است. با تحلیل همبستگی و تطبیق یافتههای تحقیق با علوم بالادست، نحوۀ اثرگذاری اندازۀ تراز فشار صوت، مدت و علت حضور در بازار در کیفیت ذهنی منظر صوتی مشخص شده است. نتایج حاکی از آن هستند که هر سه سرای مورد مطالعه بهلحاظ عینی جزء فضاهای آرام و آسوده هستند. اما هرچه مدتزمان مواجهه با صدای بازار بیشتر میگردد، از میزان آسایش صوتی و مطلوبیت منظر صوتی کاسته میشود. حفرههای معماری و مصالح جدارۀ سراها سبب میشود مقادیر تراز فشار صوت پایین باشد. اما صداهای ناخواسته که بروز ناگهانی و شدت صدای نسبتاً بالا دارند، باعث اخلال در آرامش صوتی شده و اثر سوء در کیفیت منظر صوتی دارند. لذا ضروری است در مطالعۀ مناظر صوتی فضاهای آرام شهری، به مؤلفهای تحت عنوان وضوح صدای شهری نیز توجه شود. این مسئله در خصوص افرادی که مدتزمان طولانیتری در مواجهه با یک منظر صوتی خاص قرار دارند، از اهمیت بیشتری برخوردار است.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111855_cc951aad33797448a9fd40c3f45ae2c9.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Development of Buildings around Arakâs Arg Square: from the Time of Construction in the Qajar Era to Presentسیر تحول ابنیۀ همجوار با میدان ارگ اراک، از زمان ساخت در عصر قاجار تا به امروز141159111856FAنیمادیماریمربی، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه ملایرمعصومهمیرکمالدانشگاه ملایرJournal Article20220126Concurrent with political events of the Qajar era and the need to establish a new government center in the west of Iran to help with securing territories and controlling riots and unrest, Fath ‘Ali Shah, the second Qajar King, commissioned Yusuf Khan Gorji to build a fortress in the area previously called ʿEraq-e ʿAjam. After a short time, the new town, which was called Arak or Sultan-abad, went under many changes. Arak is one of the few towns built in the Qajar period according to a pre-designed plan, originally conceived as a military fortress by its founders. It has prominent features that have been hardly studied, the most important of which is the military forum or “Arg.” Along with the development of the city, the military function faded in a short time. The Arg square underwent many changes including changes in its function and surrounding buildings such as residential quarters, baths, a mosque, and a school, which were either rebuilt or destroyed during the recent century. Library research and review of travelogues, documents, maps, and available historical photographs of the Arg Square were done in a descriptive-historical method, showing that according to historical milestones and critical periods in the life of Arak, eight stages can be traced to study the development of the Arg Square. In each stage, physical changes in the buildings around this square can be identified based on historical documents. These stages show the development of the city from its foundation and construction to the present, its transformation from a military town to a commercial and then industrial one, followed by changes in the buildings and function of the Arg Square.همزمان با رخدادهای سیاسی عصر قاجار و نیاز به ایجاد مرکزی جدید در غرب کشور، برای ایجاد امنیت و کنترل شورشها و ناآرامیهای رخداده در ناحیهای که امروز اراک خوانده میشود، فتحعلیشاه قاجار به یوسفخان گرجی دستورِ ساخت شهری نظامی در ناحیۀ عراق عجم میدهد؛ شهری که همانند نامهای متعددش چون سلطانآباد، اراک و شهر نو، دگرگونیهای بسیاری به خود دیده است. اراک از معدود شهرهای ایرانِ عصر قاجار است که ساخت آن بر اساس نقشهای ازپیشطراحیشده انجام گرفته و در اصل بهعنوان قلعهای نظامی در ذهن بانیانش تصور میشده است. این شهر عناصر و ویژگیهای شاخصی دارد که کمتر بدان پرداخته شده و مهمترین آنها میدان ارگ است. کارکرد نظامی شهر در اندک مدتی از معنی تهی شد و بهتبع آن، میدان ارگ اراک که قلب شهر را تشکیل میداد، تحولات بسیاری به خود دید؛ در این میان، ساختمانهای میدان ارگ نیز که علاوه بر بخشهای مسکونی نظیر حمامها، مدارس، مسجد و بناهای عمومی و دولتی متعدد بوده است، طی این دوران تجدید بنا یا تخریب شدهاند. مطالعات کتابخانهای و بررسی سفرنامهها، اسناد، نقشهها و عکسهای تاریخی بهجامانده از میدان ارگ اراک، که بهشیوۀ توصیفیتاریخی در این مقاله انجام شده است، نشان میدهد که با توجه به نقاط عطف تاریخی و برهههای حساس زمانی، در طول حیات شهر اراک، میتوان سیر تحول میدان ارگ را در هشت مرحله بررسی نمود و در هر مرحله، دگرگونیهای کالبدی رخداده در ابنیۀ موجود در این میدان را شناسایی کرد؛ مراحلی که از زمان ساخت و پیدایش شهر تا امروز، دگرگونیهای اراک از شهری نظامی، به تجاری و سپس صنعتی و در پی آن تغییرات رخداده در کالبد و عملکرد میدان ارگ را نشان میدهد.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111856_373221eb00a1bd0855871ccc56f948d1.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Improving the General Understanding of Architecture by Educating Adolescents
Case Study: A Short-Term Educational Experience at Damghan High Schoolsارتقای سطح ادراک عمومی معماری با استفاده از آموزش معماری به نوجوانان (مطالعۀ موردی: یک تجربۀ آموزشی کوتاهمدت در دبیرستانهای دامغان)161180111857FAمسعودناری قمیاستادیار، دانشگاه فنی و حرفهای قمسپیدهملایریدکتری معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنانسجاددامیاراستادیار، دانشگاه پیام نور ایلامJournal Article20220126This article discusses public education of architecture as an important aspect of improving public knowledge. Assessing public understanding of architecture is itself an emerging field of study. In this research, educational content was prepared to introduce criteria of fine architecture, and after the completion of the course, the general understanding and knowledge of adolescents in six boys and six girls high schools in Damghan regarding architecture was measured and compared with the results of the assessments before taking the course. Data from a previous study in the same field was used as the data for the control group. The results of this survey show that the training was effective in improving the link between architecture and people and confirm the role of educational content in changing views, refining attitudes toward architecture, and transferring cultural values and architectural identity. This effectiveness means an introduction to compiling or editing textbooks for secondary school, leading to further research in the field of adolescent understanding of architecture. این نوشتار به آموزش معماری به عموم بهعنوان یکی از مصادیق مهم در ارتقای دانش مردم پرداخته است. نگاه به ادراک عادی مردم برای معماران، در نوع خودش امری نوظهور است. به این منظور، ابتدا با مرور ادبیات آموزش معماری به مردم عادی و بهویژه نوجوانان، و با کمک گرفتن از تجربیات آموزشی مدرسان معماری در سطح دبیرستانی و دانشگاهی، کتابچۀ کمکآموزشی در زمینۀ معرفی شاخصههای معماری خوب تهیه شد و پس از آموزش و تدریس محتوا، میزان ادراک و دانش نوجوانان در زمینۀ معماری نسبت به اطلاعات آنها قبل از تدریس محتوا در شش دبیرستان پسرانه و دخترانۀ شهر دامغان بهعنوان گروه آزمون، مورد سنجش قرار گرفت و بهعنوان گروهِ گواه برای این پیمایش از دادههای یک تحقیق قبلی در همین زمینه استفاده شد. نتایج این پیمایش حاکی از اثربخشی چنین آموزشی در ارتقای پیوند معماری و مردم در حیطۀ عملکردی است و نقش محتوای آموزشی را در تغییر دیدگاهها، تعمیق نگرش دربارۀ معماری خوب و انتقال ارزشهای فرهنگی و هویت معماری نشان میدهد. تأیید سودمندی آموزش عمومی در این نوشتار، مقدمهای است برای تدوین یا ویرایش کتب درسی دورۀ متوسطه که راه را برای پژوهشهای بیشتر در حیطۀ ادراک نوجوانان از معماری هموار میکند.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111857_24b08ec00a61a18c7115f98b0c5dafb5.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Cornucopia Motif in Qajar Art and Architecture: Origin and Evolutionخاستگاه و تحول نقشمایۀ شاخ فراوانی (کورنوکوپیا) در هنر و معماری عصر قاجار181198111858FAحسنعزیزیمربی، دانشکدۀ علوم انسانی و هنر، دانشگاه حضرت معصومهعلیرضابهارلودکترا هنر اسلامی، دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20220126Two common trends in the arts of different cultures and civilizations have principally been, first, preserving and developing native accomplishments, and second, adopting from foreign and imported elements. This dual function existed in Persian civilization from the pre-Islamic to the middle and late Islamic periods, wherein non-native elements found their way into the culture and were adopted or transformed over the course of time. Cornucopia or Horn of Plenty is among such non-native designs, the origin of which dates back to ancient Greek mythology. Cornucopia first appeared in the art of successors of Alexander in Iran, i.e., the Seleucids and the Parthians. After a long absence, it reappeared in the art and architecture of the Qajar period as a result of Europeanization. The present research studies the probable continuation of this decorative motif from pre-Islamic Persian art to the architecture of the late Qajar era, employing a historical method and descriptive-analytical approach. Investigating the visual characteristics of cornucopia, its juxtaposition with native and non-native elements, as well as the contributory factors in motivating artists and artisans of the Qajar period in applying this motif are among the aims to be pursued. The results demonstrate that the use of cornucopia in Qajar architectural decoration (stuccowork, tilework, wall painting) was the outcome of a trend of farangi-sazi (Europeanization), the extreme manifestation of which could be seen from the second half of the Qajar period (Nasserid reign) in all aspects of the social, cultural, and artistic life in Iran. This motif appeared in architectural decorations following the commercial and cultural interactions Iran established with European countries, which led to an acquaintance with western visual motifs. However, this motif was integrated into indigenous decorative artwork in the atmosphere of Persian deep-rooted traditions. The result of this native transformation appears in a harmonious composition with other Persian decorative elements. Persianized cornucopia never appears singularly, but as an element of stylized floral motifs or arabesques as are the defining characteristic of Persian art and architecture.هنر در میان اقوام و تمدنهای مختلف، اساساً با دو جریان یا پدیدۀ رایج مواجه بوده است: یکی حفظ داشتهها و پرورش دستاوردهای بومی، و دیگری اقتباس و همگونسازیِ عناصرِ خارجی یا وارداتی. این فرایند دوگانه در تمدن ایران هم، بهخصوص در حوزۀ نقش و تزیین، بهنوبۀ خود وجود داشته است، بهطوری که از ادوار پیش از اسلام تا دوران میانه و متأخر اسلامی، علاوه بر مجموعه آرایهها و نقشمایههای موجود، عناصری از فرهنگهای غیربومی نیز به این هنر راه یافته و در گذر زمان با تغییر و تعدیل، یا تکامل و دگردیسی مواجه شده است. کورنوکوپیا یا شاخ فراوانی یکی از این نقوش است که پیشینۀ آن به یونان باستان و دورۀ اساطیر میرسد. این آرایه در زمان حضور جانشینان اسکندر در ایران، در عصر سلوکیان و اشکانیان تحتتأثیر فرهنگ هلنیستی، متداول و با یک دوره تأخیر طولانی، در پی شیوع و تشدید جریان فرنگیمآبی، دوباره در هنر و معماری عصر قاجار ظاهر میشود. پژوهش حاضر با روش تاریخی و توصیفیتحلیلی در پی دستیابی به اهدافی از قبیل بررسی احتمالِ استمرارِ نقشمایۀ کورنوکوپیا از هنر ایرانِ پیش از اسلام و تسری آن در تزیینات وابسته به معماریِ دورۀ متأخر اسلامی در ایران (بهویژه عصر قاجار) است. تشریح ویژگیهای بصریِ این آرایه، نحوۀ همنشینی آن در کنار دیگر عناصر بومی و غیربومی، میزان تأثیرات غرب، و عوامل مؤثر در ترغیب هنرمند ایرانیـ قاجاری به کاربست مجدد و تغییر و تعدیل احتمالی آن در حوزۀ معماری و تصویرگری، از دیگر اهداف پژوهش است. نتایج حاصل از این مطالعه، مبیّن آن است که کاربست نقشمایۀ مذکور در تزیینات وابسته به معماری قاجار (گچبری، کاشیکاری، دیوارنگاری) برآیند جریان تأثیرگذاری به نام «فرنگیسازی» است که اوج آن از نیمۀ دوم حکومت قاجاریه (سلطنت ناصری) بهبعد در همۀ شئونِ حیات اجتماعی، فرهنگی و هنری جامعۀ ایرانی نمایان میشود. این نقش بهدنبال مبادلات تجاری و ارتباطات فرهنگی با فرنگ و از پی آشنایی هنرمندان و صنعتگران بومی با گنجینۀ تصویریِ هنر غرب، در تزیینات الحاقی بناها ظاهر میشود. اما این نمود و ظهور، با توجه به حضور و حیات نسبیِ سنّتها، حالوهوایی همگون و هماهنگ با دیگر اجزا و عناصر تزیینیِ بومی مییابد؛ چنانکه برخلاف نمونههای غربی، بهندرت بهصورت منفصل ترسیم میشود و گاه حتی در دنبالۀ بند اسلیمیِ ایرانی و بهعنوان جزئی از یک ساختار منسجم گیاهی و تجریدی که مختص هنر و معماری ایران است، نمودار میشود.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111858_8b4a3a1c284f3313c24419fb737a5cfb.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Tacit Knowledge and Its Varieties in Architecture, Based on H. Collinsâ Modelمعرفت ضمنی و گونههای آن در معماری بر اساس اندیشۀ هری کالینز199215111859FAامیدشمسدانشگاه شهید بهشتی، دانشکدۀ معماری و شهرسازیمهردادقیومی بیدهندیدانشگاه شهید بهشتی، دانشکدۀ معماری و شهرسازیJournal Article20220126The concept of ‘tacit knowledge,’ first introduced by Michael Polanyi in the mid-twentieth century, has been used in several academic fields and developed in some approaches. However, in architectural theory, it has maintained its commitment to Polanyi’s original definition as a type of mysterious knowledge on which designers work. This article aims to apply one of the developed tacit knowledge approaches to architecture and examine its potentials and limitations. This approach is of Harry Collins in the field of sociology of science, as it is represented in some of his latest written works. Knowledge is transmittable based on Collins’ model. The one that can be transmitted through physical means is called explicit knowledge, while tacit knowledge is the knowledge that cannot be explicated or is not explicated and can only be transmitted through hanging around with others who already have it. There are three types of tacit knowledge. The first type is called “the Relational Tacit Knowledge,” which includes the knowledge remaining unspoken due to some social contingencies. The second type is “the Somatic Tacit Knowledge,” inscribed in the human body and brain’s natural substance. The third type is “the Collective Tacit Knowledge,” which is stored in the society and can be transmitted through sustained living in it.
Applying this model to architecture, the transmittable part of architectural knowledge divides into two parts: explicit and tacit knowledge. The architectural tacit knowledge involves the somatic and the collective types. The architectural somatic knowledge is stored in the architect’s body and brain and can be transmitted to him/ her through individual contact with the other agents who have it. However, it can also be acquired through practical experience, try and error, and so on, without having any human sender. Architectural collective knowledge is the knowledge that is mostly stored in the collective memory of three groups: the colleagues group, the architectural community, and the society. It includes these groups members’ expectations and their values about pleasant and desirable architectural practices. Nonetheless, it seems that architectural practice is based on some kinds of tacit knowledge which are neither somatic nor collective. This issue makes this question still open: Is architectural tacit knowledge only composed of somatic and collective types? If it is not, which theoretical basis can be used for discerning the other types/ aspects of architectural tacit knowledge.از میانۀ سدۀ بیستم که مایکل پولنیی مفهوم «معرفت ضمنی» را مطرح کرد، این مفهوم بهتدریج به حوزههای گوناگون علم وارد شد و با چندین رویکرد تبیین شد؛ اما در حوزۀ معماری همچنان معرفت ضمنی را بیشتر با تکیه بر اندیشۀ پولنیی و همچون معرفتی مرموز که مبنای عمل طراحی است تبیین میکنند. هدف تحقیق حاضر پیش نهادنِ یکی از اندیشههایی مطرحشده دربارۀ معرفت ضمنی، کاربست آن در معماری و سنجیدن امکانات و محدودیتهای آن برای تبیین معرفت ضمنی معماری است. اندیشۀ یادشده مدل هری کالینز، جامعهشناس علم، دربارۀ معرفت و اقسام ضمنی و صراحی آن است. مقالۀ حاضر این هدف را از طریق فهم اندیشۀ کالینز، آنگونه که در آخرین آثار مکتوب او دربارۀ معرفت ضمنی نمود یافته است، دنبال میکند. بر مبنای کاربست این اندیشه در معماری، معرفت صراحی معماری معرفتی است که از طریق واسطههای مادی به معمار انتقالدادنی است. معرفت ضمنی معماری نیز معرفتی است که بنا به سرشت آن از طریق واسطههای مادی انتقالدادنی نیست و از طریق همنشینی معمار با دارندگان این معرفت یا از طریق تجربۀ عملی معماری به معمار منتقل شود. معرفتهای تنانی و جمعی گونههایی از معرفت ضمنی معماریاند؛ اما معماری بر معرفتهای ضمنی دیگری نیز مبتنی است که در طبقهبندی کالینز نمیگنجد.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111859_11d1ea12ff2019e2c4e03c62e44aba10.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126Rereading the Historical Map of Karaj Water Transfer Canalبازخوانی نقشۀ تاریخی نهر انتقال آب کرج217234111860FAذات اللهنیک زادعضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگریJournal Article20220126After Tehran was chosen as the capital, the supply of water was one of the necessary measures to be taken as the population increased. In addition to building new qanats, other solutions such as transferring water from the rivers descending the Alborz Mountains could supply the city with drinking water. The maps studied in this research document this engineering action, i.e., to convey water by building a canal from the Karaj River to the city of Tehran. The colored maps are preserved in the Golestan Palace and the Ministry of Foreign Affairs. They contain information about how the canal was built, but with no title, date, cartographer, or exact location. The research question is, what historical and engineering facts can be drawn by rereading the maps, and what other historical architectural and urban achievements do these documents show? The research method employed is descriptive-historical, because the emphasis is on a historical document and narrating an event in the past (Qajar period). This study is also document research because reviewing a visual document is the basis of the research work. This research aims to reread the map as a document in engineering history and to shed light on a chapter of Tehran’s history during the Qajar period. The results show that due to a decrease in water supply, the repair of the canal was on the agenda. Plans for the restoration of the Karaj canal around 1267 AH were most probably made by one of the engineers of the Qajar court, in the early years of Nasser al-Din Shah’s reign, under the ministry of Amir Kabir. The project, however, was initiated by the order of Mohammad Shah, under the ministry of Haj Mirza Aqassi.پس از اینکه تهران برای پایتختی برگزیده شد، با افزایش جمعیت، تأمین آب یکی از اقدامات ضروری بود. علاوه بر کشیدن قنواتی که به آب شرب ساکنان اختصاص داشت، راههای دیگری مانند انتقال آب از کوهپایههای البرز میتوانست کمبود آب شرب شهر را تأمین کند. نقشههایی که مبنای این تحقیق قرار گرفته، سندی است که دلالت بر همین اقدام مهندسی دارد؛ یعنی انتقال آب با کشیدن نهر از رودخانۀ کرج به شهر تهران. نقشهها که در کاخ گلستان و وزارت خارجه نگهداری میشود، رنگی است و بر روی آن اطلاعاتی دربارۀ نحوۀ احداث نهر درج شده است، اما بدون ذکر عنوان، تاریخ، نام نقشهنگار و موضع دقیق است. پرسش پژوهش این است که در بازخوانی نقشهها چه نکات تاریخی و مهندسی قابل عرضه وجود دارد و دیگر اینکه اسناد مذکور به چه مناسبتی تهیه شده و کدام رویداد معماری و شهری تاریخی را بیان میدارد؟ روش این پژوهش توصیفیتاریخی است؛ ازاینروی که تأکید بر یک سند تاریخی است و اقدامی در گذشته (روزگار قاجاریه) را روایت میکند. علاوه بر این، سندپژوهی محسوب میشود؛ زیرا بازخوانی سندی تصویری اساس کار پژوهش قرار گرفته است. هدف از پژوهش، بازخوانی و نمایاندن نقشۀ یادشده بهعنوان سند تاریخ مهندسی و روشن کردن گوشهای از تاریخ تهران روزگار قاجاری است. نتیجۀ پژوهش نشان داد بهسبب کم شدن مقدار آبدهی، تعمیر نهر در دستور کار قرار گرفت و احتمالاً نقشههایی برای مرمت نهر کرج در حدود 1267ق به دست یکی از مهندسان دربار قاجار، در اوایل پادشاهی ناصرالدینشاه، همزمان با صدارت امیرکبیر تهیه شد. انتقال آب کرج به تهران، شش سال پیشتر، به دستور محمدشاه و در روزگار صدارت حاج میرزا آقاسی عملی شده بود.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111860_defb77bf67dc66613d80b3892a6a1807.pdfدانشگاه کاشانمطالعات معماری ایران2252-063591820220126The Meanings of the Word Architecture: A Survey According to the Science of Principles of Jurisprudenceمعانی لفظ معماری: جستجویی با اتکا بر آموزههای مبحث الفاظ علم اصول فقه235250111861FAمحمدغلامعلی فلاحدانشگاه شهید بهشتی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، مرکز مستندنگاری و مطالعات معماریJournal Article20220126It’s been a long time that thinkers in the field of architecture and other adjacent fileds, ask of the nature of architecture and discuss about that; but their debates will not end up until they answer this question: What are the main meanings of the word “architecture”? The word “Architecture” has different meanings in today Persian and many other languages, but it is not clear that which meanings of this word are primay and explicit and which meanings are secondary and implicit for Architecture as a word. In this article we ask of different meanings of the word “architecture” and try to distinguish between its primary or explicit and secondary or implicit meanings. To do that, we rely on the doctrines provided by the science of Principles of Jurisprudence.
According to this article, the word architecture refers to three main meanings in Persian: 1. A part of human knowledge or some characteristics of that knowledge; 2. A part of human actions or some characteristics of that actions; 3. Building or building complex or visual characteristics of them. The first and second meanings are the main and explicit meanings of the word architecture and the third one, is a secondary and implicit meaning of the word architecture.
This research is based on Thematic Analysis as research method, and Logical reasoning as research strategy. The article is organized into four main chapter: 1. Introduction; 2. The science of Principles of Jurisprudence and its doctrins about The Words; 3. Surveying the meanings of the word architecture; and 4. The result.معماری لفظی مختلفالمعانی است. از سوی دیگر بحثهای پرشوری در باب چیستی معماری در میان اهل معماری و دیگران متفکران حوزههای همجوار با معماری در جریان است. برخی از متفکران بر این باورند که پرسش از چیستی هر چیز مرادف و ملازم با پرسش از چیستی مدلول، معنا، یا مفهوم لفظ آن است. از این رو در این مقاله به بررسی معانی لفظ معماری پرداختهایم. یکی از دشواریهای پرداختن به معانی لفظ معماری در زبان فارسی، و البته بیشتر دیگر زبانهای امروز، این است که در زبان فارسی امروز این لفظ را به معانی مختلفی به کار میبریم؛ اما بر ما معلوم نیست که کدام معانی این لفظ حقیقی و کدام مجازی است؛ یعنی نمیدانیم لفظ معماری با کدام موجودات در عالم واقع پیوندی اصیل و با کدامشان پیوندی ناشی از تسامح زبانی و تداول و مجاز دارد. در این تحقیق با طرح پرسش از معنای لفظ معماری ضمن بررسی این لفظ میکوشیم معانی حقیقی لفظ معماری را بیابیم و آنها را از معانی مجازی آن تمیز دهیم. برای پاسخ دادن به این پرسش از آموزههای مبحث الفاظ علم اصول فقه و روشهایی بهره میبریم که این مبحث برای تشخیص معانی حقیقی و مجازی الفاظ در اختیارمان قرار میدهد.
این تحقیق نشان میدهد که لفظ معماری بر سه حوزۀ معنایی دلالت میکند: ۱. قسمی از علم انسان یا ویژگیهای این قسم از علم انسان یا جزئی از آن؛ ۲. قسمی از اعمال انسان یا ویژگیهای این قسم از اعمال انسان یا جزئی از آن؛ ۳. بنا یا مجموعهای از بناها یا مجموع ویژگیهای محسوسشان. از این میان دلالت لفظ معماری بر معانی اول و دوم بهحقیقت و دلالت آن بر معنای سوم مجاز است. همچنین در این تحقیق روشن میشود که دلالت لفظ معماری بر بنا یا مجموعۀ بناها و مجموع ویژگیهای محسوسشان به طریق التزام است.
این تحقیق در شمار تحقیقهای غیرکمی است؛ روش آن تحلیل مضمونی و راهبرد آن استدلال منطقی است. مقاله در چهار باب اصلی تنظیم شده است: مقدمه، علم اصول فقه و مبحث الفاظ آن، جستجوی معنای لفظ معماری، و نتیجه.https://jias.kashanu.ac.ir/article_111861_72b01bfbebe39bd4725ba916a6cd24d5.pdf