دانشگاه کاشان مطالعات معماری ایران 2252-0635 14 28 2026 06 05 Examining the Impact of Eventification in the Sa'dabad Cultural Complex بررسی اثر رویدادسازی در محوطۀ فرهنگی سعدآباد 113 127 115409 10.22052/jias.2026.257654.1439 FA فائزه تفرشی دانشجوی دکتری معماری، دانشکده‌ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران منوچهر معظمی استادیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران نیکلاس وایز استادیار، دانشکدة توسعه و منابع اجتماعی،‌ دانشگاه آریزونا، آمریکا Journal Article 1404 07 02 Eventification refers to the organization of events in places with the aim of strengthening the bond with places, fostering social interaction, enhancing cultural understanding, and shaping and branding the image of a place. The present study, with an emphasis on the place–time qualities of eventification, examines the impact of events in the Sa’dabad Cultural Complex—one of the historical ensembles that hosts events. Based on the literature, six main objectives of eventification in historical complexes and sites are specifically identified: 1. Changing the mental image, 2. Responding to changing needs and creating experiential opportunities, 3. Strengthening economic and social ties in historical sites, 4. Re-engaging audiences, 5. Transforming experiences into narratable memories, and 6. Enhancing the quality of place.<br />Based on these objectives, through a mixed questionnaire, the events in the Sa’dabad Cultural Complex are evaluated and studied from the viewpoint of event participants (both with prior museum visit experiences and without) as well as site visitors (without experience of attending events). The findings of the study of eventification in the Sa’dabad Cultural Complex indicate that the experience of events has had a significant effect on creating a vivid and strong mental image of the place, fostering curiosity and a desire for deeper knowledge of the site, generating new experiential opportunities, reinforcing stronger economic ties with the community, transforming experiences into narratable phenomena, motivating repeated visits, and increasing the sharing of memories. Regarding the response to changing cultural and social needs, motivation to stay longer and spend extended periods in the place has shown positive changes, though not significantly different from the experiences of those who did not attend events. In addressing human needs and improvements in the experiences of both groups, however, certain shortcomings are perceived. رویدادسازی، به‌معنای برپایی رویداد در مکان‌ با هدف تقویت پیوند با مکان‌ها، ارتباط اجتماعی، شناخت فرهنگی و تصویرسازی و برندسازی مکان است. هدف این پژوهش، مطالعۀ اثر رویدادسازی در محوطۀ فرهنگی سعدآباد، به‌عنوان میزبان رویدادهای مختلف است. براساس ادبیات موضوع، شش هدف اصلی برای رویدادسازی در مجموعه‌ها و سایت‌های تاریخی معرفی می‌شود: 1. تغییر تصویر ذهنی؛ 2. پاسخ‌گویی به نیازهای متغیر و خلق فرصت‌های تجربه؛ 3. تقویت پیوندهای اقتصادی و اجتماعی در سایت‌های تاریخی؛ 4. جذب مجدد مخاطبان؛ ۵. تبدیل تجارب به خاطراتی قابل روایت؛ 6. ارتقای کیفیت مکان. براساس این اهداف، با تهیۀ پرسش‌نامه‌ای ترکیبی،‌ به ارزیابی و مطالعۀ رویدادها در محوطۀ فرهنگی سعدآباد از دیدگاه شرکت‌کنندگان در رویدادها (با تجربۀ پیشین بازدید از موزه‌ها یا بدون آن) و بازدیدکنندگان مجموعه (بدون تجربۀ حضور در رویدادها) پرداخته می‌شود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که‌ تجربۀ رویدادها، در خلقِ تصویر ذهنی پررنگ و روشن از مکان، تمایل به شناخت بیشتر از مکان، خلق فرصت‌های جدید تجربه،‌ تقویت پیوندهای اقتصادی بیشتر با جامعه، تبدیل تجارب به پدیده‌ای قابل روایت، انگیزۀ حضور مجدد و ‌اشتراک بیشتر خاطرات اثر قابل توجهی گذاشته است. در پاسخ‌گویی به نیازهای متغیر فرهنگی و اجتماعی، انگیزۀ ماندن در مکان و گذراندن زمان‌های طولانی‌تر در مکان‌ها با تغییرات مثبتی همراه بوده است که نسبت به تجارب کسانی که در رویدادها شرکت نکرده‌اند، ‌اختلاف چشمگیری نیست. در پاسخ‌گویی به نیازهای انسانی و بهسازی‌ها در تجربۀ هر دو گروه، خلل‌هایی احساس می‌شود. https://jias.kashanu.ac.ir/article_115409_04941299dd9d19c1c20101c3a1327e39.pdf