دانشگاه کاشان مطالعات معماری ایران 2252-0635 6 11 2022 01 26 Analogy to Nature in Architectural Creation آفرینش معماری به‌ روش قیاس با طبیعت 85 101 111782 FA محسن فیضی دانشکده معماری و شهرسازی لیلا علیپور دانشکده معماری و شهرسازی اصغر محمدمرادی دانشکده معماری و شهرسازی Journal Article 2022 01 26 Architectural design inspired by nature is one of the conventional methods in architectural design, but different types of the influence of nature on architectural design are not well studied yet. In spite of the importance of the type of inspiration, there is not a significant research about the relation of this method with other methods of architectural creation, nor about the correct way of inspiration. In this paper, at first we analyze different methods of architectural creation, and among them, introduce the method of analogy. Patterns in nature are introduced, and different approaches of analogy with nature are classified. Secondly, an empirical research was done investigating the performance of undergraduate architectural students. The sketches were categorized according to the type of analogy used. The results indicate that analogy is a significant method among other methods of architectural creation. The patterns in nature have formal, functional-structural, and conceptual attributes, and there are three approaches (structural analogy, superficial analogy, and metaphor) in creating from these attributes. Results show that the student’s goals for source selection were function, form, symbolism, aesthetics, novelty, process, nature, and climate. The most frequent goal was “form.” The results also show that the students used superficial analogy in their designs more than structural analogy, and none used metaphor or conceptual analogy. In conclusion, this high degree of students’ engagement with formal and superficial attributes eventuates that architectural education addresses the right methods of analogy in design. آفرینش اثر معماری با الهام از طبیعت، یکی از روش‌های مرسوم در طراحی معماری است، اما وجوه متفاوت برداشت از طبیعت در طراحی معماری چندان شناخته‌شده نیست. در زمینۀ ارتباط روش الهام از طبیعت با سبکها و روشهای مختلف آفرینش معماری، همچنین شیوۀ صحیح الهام از طبیعت، پژوهشها اندک است. در این پژوهش، در مرحلۀ اول، انواع روشهای آفرینش معماری و ارتباط آن‌ها با الهام از طبیعت تحلیل شده و روش قیاس معرفی میگردد. انواع الگوهای موجود در طبیعت شناخته میشود و براساس آن، رویکردهای مختلف روش قیاس با طبیعت در معماری دسته‌بندی میگردد. در مرحلۀ دوم، برای تحلیل عملکرد دانشجویان در قیاس با طبیعت مطالعۀ تجربی، به‌صورت اسکیس در بین دانشجویان کارشناسی معماری انجام میگیرد. ایدههای ترسیم‌شدۀ دانشجویان از نظر نوع قیاس، دسته‌بندی میشود. یافتهها نشان میدهد روش قیاس یکی از روشهای مهم در بین سایر روشهای آفرینش معماری است. الگوهای طبیعت دارای ویژگیهای فرمی، ویژگیهای ساختاری‌عملکردی و ویژگیهای مفهومی است و سه رویکرد قیاس سطحی، قیاس ساختاری و استعاره در برداشت از این ویژگیها وجود دارد. همچنین یافتهها نشان میدهد که اهداف دانشجویان از انتخاب پدیدههای طبیعی به‌عنوان منبع الهام شامل عملکرد، فرم، سمبلیسم، زیبایی، بداعت، فرایند، طبیعت و اقلیم است و فرم بیشترین فراوانی را در بین سایر اهداف دارد. دانشجویان از قیاس مفهومی استفاده نکرده و از قیاس سطحی بیشتر از قیاس ساختاری استفاده میکنند. توجه فراوان دانشجویان به ویژگیهای فرمی و برداشت سطحی ضرورت آشنا نمودن دانشجویان با شیوۀ صحیح قیاس در آموزش معماری را نشان میدهد. https://jias.kashanu.ac.ir/article_111782_bfc68241b5a579c833d9cd8074b402dd.pdf