دانشگاه کاشان مطالعات معماری ایران 2252-0635 5 9 2022 01 26 Structure, Form and Architecture سازه، فرم و معماری 123 140 111762 FA بابک عالمی دانشکده معماری و شهرسازی شهرام پوردیهیمی دانشکده معماری و شهرسازی سعید مشایخ فریدنی دانشکده معماری و شهرسازی Journal Article 2022 01 26 The architectural form is affected by numerous factors including functional, economic, socio-cultural, climatic as well as structural requirements and stability. Among these factors, structure receives considerable attention as it has a critical role in generating form and its stability. Stability has always been an essential property of architectural forms, thus it is crucial to study structural formation and its overall effect on the architectural form in design. The History of structural science clearly confirms the reciprocal relationship between structural and architectural forms. The most basic definition of structure is to understand the distribution of loads as well as considering the interaction of forces and the way they are distributed and carried to the ground. Therefore, the question is how and in what way, forces affect the formation of architectural forms. In the present study, structural property of form is investigated thoroughly. In this regard, system of forces seems to act as an operating system influencing both structural and architectural aspects of form. Accordingly, while considering the role of structure in architecture, the relationship between structure and forces should also be taken into account. The research method of this article is descriptive and analytical, in order to provide a new vision of reasonable  relationship between structure and architecture. Consequently, natural and artificial forms and the flow of forces are considered and a logical process to the design of form in architectural language is provided. شکل‌گیری فرم در معماری، حاصل عوامل مختلف عملکردی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، اقلیمی و محیطی و همچنین شرایط ساخت و ایستایی است. ایستایی در این میان، نقش اساسی در شکل‌گیری فرم و پایداری در مقابل عوامل محیطی دارد، زیرا نقش ایستایی متضمن پایداری کل ساختار فرم معماری است؛ بنابراین، جایگاه سازه و اهمیت آن در طراحی و نقشی که در شکل دادن به فرم دارد، موضوعی است که به سبب اهمیت آن باید مورد مطالعه قرار گیرد.از سوی دیگر، آگاهی از چگونگی پیدایش و به‌وجود آمدن دانش سازه، رابطۀ این دانش با معماری را در طول تاریخ روشن می‌سازد. اگرچه فرم به‌منزلۀ تجلی معماری در نظر گرفته می‌شود، شکل‌گیری فرم به سازه‌ وابسته و پیوسته است؛ بنابراین، سازه و مفاهیم و شیوۀ عمل آن، نقش اصلی را در پدید آوردن فرم ایفا می‌کنند. ابتدایی‌ترین تعریف سازه، آگاهی از نظام پخشایش بارها، همچنین توجه به شیوۀ عمل نیروها و روش‌های انتقال آن‌ها به زمین است؛ بنابراین می‌توان پرسید که آیا نیروها بر شکل‌گیری فرم تأثیر دارند؟ در این مقاله، از میان وجوه گوناگون فرم، وجه سازه‌ای آن مورد تأمل قرار می‌گیرد. در این بین، نیرو به‌عنوان سیستم عامل و تأثیرگذار بر هر دو وجه معماری و سازه‌ای فرم مطرح است. به همین دلیل این مقاله، ضمن توجه به جایگاه و نقش سازه در معماری، به بررسی رابطۀ سازه و نیروها با فرم می‌پردازد. روش تحقیق مقاله، توصیفی و تحلیلی است و مقاله می‌کوشد با استفاده از منابع موجود و به روش استدلالی، نگاهی نو به ارتباط سازه و معماری به‌منظور افزایش درک سازه‌ای مهندس معمار فراهم آورد. بدین منظور ضمن جست‌وجوی ریشه‌های دانش سازه در تاریخ ساختمان و در پیوند با معماری، سعی می‌شود تا مفاهیم کنونی این دانش در قالبی مشترک با معماری تعریف شود؛ بنابراین ضمن تحلیل فرم‌های طبیعی، جریانات نیرویی در مصالح و فرم‌های مصنوع بررسی می‌شود که حاصل آن رسیدن به فرایند منطقی و ایدئال طراحی فرم در بستر معماری با توجه به مفاهیمِ پیچیدۀ سازه‌ای است. https://jias.kashanu.ac.ir/article_111762_1fb63b6efa9a98155747ea7e4e1568a7.pdf